هرآنچه که از سیلیکون ولی باید بدانید

تقریبا اتفاقات مهم تکنولوژی و فناورانه دنیا به اوایل سال 1970 تا 1990 میلادی برمیگردد . سالهایی که کامپیوترهای شخصی و اینترنت آرام آرام پایشان در خانه های مردم باز شد و باعث تغییر در سبک زندگی مردم جهان شد . همه ی ما با گوگل ، یاهو ، اپل ، اینتل ، آدوبی و … آشنا هستیم . شرکت هایی که با تأسیس و بوجود آمدنشان زندگی ما را بطور کل دگرگون کردند. اما همه این اتفاقات فقط در یک دره شکل گرفته ، دره ای که شهر های بسیاری را در بر می گیرد که مهمترین آن ، شهر سان خوزه است. دره ای که در جنوب شرقی سانفرانسیسکو  و در شمال ایالت سانتا کلارا شهر کالیفرنیا در ایالات متحده آمریکا است . نام این دره ، سیلیکون ولی است که به پایتخت فناوری دنیا مشهور است . سان خوزه ، معروف به پایتخت دره سیلیکون ولی است.

در ادامه با ما همراه باشید تا بیشتر برایتان در مورد سیلیکون ولی صحبت کنیم و با این دره فناوری که اکثر رخدادها و اتفاقات مهم فناوری جهان در آن اتفاق می افتد آشنا شویم.

نام سیلیکون ولی از کجا آمده است ؟

برای اینکه بدانیم نام سیلیکون ولی از کجا آمده است باید کمی در تاریخ این دره  قدم بزنیم . این دره نام های متفاوتی را به خود دیده است . مثلا در سال 1900 میلادی نام این دره ، دره شادی قلبی (Valley of Heart’s Delight) بوده است . علت این نام گذاری حضور باغ های زیاد و وجود زمین هایی که دارای درختان با میوه های زیاد ، می باشد . در سال 1930 دو دانشجوی مهندسی دانشگاه استنفورد به نامهای دیوید هیولت و ویلیام پاکارد فعالیت خود را در گاراژی در این منطقه آغاز کردند که در حال حاضر این گاراژ به‌عنوان نماد سیلیکون ‌ولی و محل تولد آن شناخته می‌شود. . بعد در سال 1950 میلادی با ورود شرکت های تولید کننده تراشه های سلیکونی ، این دره وارد عصر جدیدی از زندگی خود شد . امروزه تراشه های سیلیکونی در هر چیزی که کامپیوتری است از کامپیوتر و تلفن همراه گرفته تا ماشین حساب وجود دارد . ولی در سال 1970 میلادی دان هوفلر که یک گزارشگر در حوزه ی تکنولوژی بود بصورت غیر رسمی نام دره ی سیلیکون و یا همان سیلیکون ولی را به این دره اختصاص داد که از این تاریخ به بعد آرام آرام شاهد بوجود آمدن شرکت های پیشرو فناوری همچون اپل ، گوگل در این منطقه هستیم . به نظرم برای این مقاله در همین حد اطلاعات تاریخی کافی است ولی اگر بیشتر میخواهید در مورد نحوه ی نام گذاری این منطقه توسط دان هوفلر که واقعا برای من هم جذاب بود  بدانید پیشنهاد میکنم این مقاله زومیت را مطالعه بفرمایید.

سلیکون ولی ، یک پایگاه رادیویی تا قطب فناوری جهان

درست است که گفتیم بیشتر از این در مورد سیلیکون ولی صحبت نکنیم ولی خب واقعا نمیشود . به نظر من تاریخ این منطقه آن را بسیار جذاب کرده . دره ای که در سال 1909 یکی از اولین پایگاه های رادیویی آمریکا  در آن ساخته شد تا دره ای که امروزه حتی سبک زندگی ما را تحت تأثیر خود قرار میدهد ، تصور کنید گوگل نبود ؟ این تصور برای من خیلی سخت است . براستی این تاریخ می تواند جذاب نباشد ؟!

از 1900 تا 1950 در سیلیکون ولی چه گذاشت ؟

نقش دانشگاه استنفورد ، فارغ التحصیلان این دانشگاه و مخصوصا رئیس دانشکده مهندسی داشنگاه آقای فردریک ترمان (Frederick Terman)  را که به عنوان پدر سیلیکون ولی از آن یاد میشود را واقعا نمی شود در بوجود آمدن سیلیکون ولی نادیده گرفت . او در سال های 1940 تا 1950 اساتید و فارغ التحصیلان را تشویق کرد که برای خودشان شرکت راه بیاندازند.

در سال 1909 ، چارلز هرولد یکی از پایگاه های رادیویی آمریکا در سن خوزه راه اندازی کرد. در سال 1933 ، نیروی دریایی آمریکا برای اسکان و نگهداری کشتی هوایی USS Macon زمین موفت را خریداری کرد . در نتیجه ، فرودگاه صحرایی موفت به قطب اصلی صنعت هوافضا تبدیل شد که باعث شد دانشمندان و محققین زیادی در این محل مشغول به کار شوند.  نتیجه ی این کار نیز بوجود آمدن شرکت های فعال در زمینه هوانوردی مانند لاکهید مارتن Lockhead Martin در این منطقه شد.

در سال 1939 مرکز تحقیقاتی ایمز در این منطقه تأسیس شد و 10 سال بعد یعنی در سال 1949 بزرگترین تونل بادی جهان نیز در آن ساخته شد. در همین سال دو دانشجوی دانشگاه استنفورد به نام های ویلیام هیولت و دیوید پاکارد با کمک فردریک ترمان شرکت خود را به نام هیولت پاکارد که در زمینه ساخت نوسانگر فعال بود را در منطقه پالو آلتو تأسیس کردند. این شرکت بعدها به بزرگ‌ترین شرکت تولیدکننده‌ی کامپیوترهای شخصی تبدیل شد و در سال ۱۹۸۴ با عرضه‌ی اولین چاپگر جوهرافشان وارد بازار چاپگرهای خانگی شد . در این زمان بود که کم کم ، سیلیکون ولی اطراف دانشگاه استنفورد رشد پیدا کرد.

دانشگاه استنفورد در سیلیکون ولی

نقش سیلیکون ولی در جنگ جهانی دوم

با شروع جنگ جهانی دوم ، سیلیکون ولی نیز وارد بُعد جدیدی از فعالیت های خود شد . در طی جنگ جهانی دوم، شرکت هیولت پاکارد که در زمینه ساخت نوسانگر فعال بود پا به عرصه ساخت و تولید فناوری های رادار و توپخانه ای گذاشت. در آن زمان رایانه ها به بزرگی یک اتاق بودند. در دهه چهل، ویلیام شاکلی به همراه فرد دیگری ترانزیستورها را در کمپانی «بل لَبز» اختراع کرد. ترانزیستورهای مذکور اکنون به عنوان پردازشگرهای رایانه ای شناخته می شوند.

تحول در تولید ترانزیستور در سیلیکون ولی

شاکلی در سیلیکون ولی

در سال ۱۹۵۶، ویلیام شاکلی که با همکاری فرد دیگری شرکت بل لبز را تأسیس کرده بود ، بدلیل اختلاف بر سر مدیریت ترانزیستور ها با آن کمپانی قطع همکاری کرد و شرکت خودش را با نام شاکلی سِمی کانداکتور لَبز بنیانگذاری کرد. این شرکت اولین شرکتی بود که از سیلیکون (سیلسیوم) به جای ژرمانیوم برای تولید ترانزیستور استفاده می کرد. این شرکت درشهر مَونتِن ویو در کالیفرنیا تاسیس شد تا شاکلی به مادر بیمارش نزدیک باشد.

شرکت شاکلی، تعداد زیادی از فارغ التحصیلان جوان استنفورد را به استخدام خود درآورد. سپس در سال ۱۹۵۷، هشت نفر از کارکنان شاکلی شاکلی بدلیل تصمیم وی مبنی بر پایان دادن به تحقیقات بر روی ترانزیستورهای شرکت را ترک کردند و شرکت نیمه‌هادی فیرچایلد را تاسیس نمودند . شاکلی نام هشت خائن را برای این هشت نفر انتخاب کرد! این هشت نفر هم با همکاری شرمَن فیرچایلد شرکت ” فیرچایلد سِمی کانداکتور” را بنیان گذاری کردند.  این شرکت در اوایل دهه شصت قرن بیستم در زمینه ساخت قطعات رایانه ای برنامه فضایی آپولو همکاری داشت.

سیلیکون ولی و آغاز تحول پردازشگرهای رایانه با تأسیس اینتل توسط افراد شرکت هشت خائن

شرکت اینتل در سیلیکون ولی

چند سال بعد، بسیاری از افراد گروه هشت خائن نیز شرکت فیرچایلد را نیز ترک کردند! گوردون مور و رابرت نویس هم که جزء این افراد بودند در سال ۱۹۶۸ شرکت اینتِل را در سانتاکلارا تاسیس کردند که امروزه پردازنده های این شرکت در جهان به نام هستند.

اندکی بعد ، سایر کارکنان سابقِ شرکت فیرچایلد و اعضای گروه هشت خائن ، کمپانی AMD و کمپانی سرمایه گذاری کلاینر پرکینز را به همراه افراد دیگری بنیان گذاری کردند.

درسال ۱۹۶۹، موسسه تحقیقاتی اِستنفورد به یکی از چهار گره از شبکه آرپانت تبدیل شد. آرپانت (ARPANET) یکی از پروژه های تحقیقاتی دولت آمریکا بود که در نهایت به اینترنت تبدیل شد.

در سال ۱۹۷۰، کمپانی زیراکس، آزمایشگاه پارک (PARC) را در پالو آلتو راه اندازی کرد. در این آزمایشگاه فناوری های اولیه رایانه نظیر اِترنت و رابط کاربری گرافیکی اختراع شدند.

دهه 70 قرن بیست ، آغاز تحول در فناوری های پیشرفته

اپل در سیلیکون ولی

در دهه هفتاد، کمپانی هایی نظیر آتاری، اَپل، و اوراکل نیز در این منطقه تاسیس شدند. در دهه هشتاد، سیلیکون وَلی به مرکز معتبر جهانی در زمینه صنعت رایانه تبدیل شد. کمپانی هایی نظیر «ایبِی» (eBay)، یاهو، پی پَل، و گوگل برخی از کمپانی هایی هستند که در طی دهه نود میلادی در این مکان تاسیس شده اند.

کمپانی های فیس بوک، توئیتر، اوبر و تِسلا نیز در دهه اول قرن بیست و یکم به جمع این کمپانی ها پیوستند. و رشد صنعت فناوری در این منطقه همچنان ادامه دارد…

سیلیکون ولی و رشد نرم افزار

سیلیکون ولی

درست است که هنوز هم شرکت هایی در حوزه ساخت نیمه هادی یا سیلیکون در سیلیکون ولی مستقر هستند و فعالیت می کنند ولی امروزه ما سیلیکون ولی را به عنوان یکی از قطب های تولید نرم افزار که هریک میتوانند انقلابی را در صنعت مرتبط به خودشان ایجاد کنند ، میشناسیم.

داگ انگلبارت (Doug Engelbart) در اواسط دهه‌ی ۱۹۶۰ با استفاده از پول سازمان‌های ناسا و نیروی هوایی آمریکا، موس و ابزارهای تعاملی مبتنی بر فرامتن را در انستیتوی تحقیقاتی استنفورد اختراع نمود. وقتی انگلبارت در مرکز تحقیقاتی خود به نام مرکز تحقیقاتی آگمنتیشن (Augmentation Research Center) نتوانست به دلیل اختلافات شخصی و نبود کمک های مالی دولتی دستاوردی داشته باشد، شرکت زیراکس تعدادی از بهترین محققان او را استخدام نمود. در عوض، در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، مرکز تحقیقاتی پالو آلتو (Palo Alto Research Center) وابسته به زیراکس نقشی محوری در برنامه‌‌نویسی شی‌گرا، واسط‌های کاربری گرافیکی، اترنت، پست‌اسکریپت و چاپگرهای لیزی بازی کرد. در حالی که زیراکس با بهره‌گیری از تکنولوژی‌های خود به عرضه‌ی تجهیزاتش به بازار مشغول بود، بیشتر این تکنولوژی‌ها در جاهای دیگر رونق یافتند. پراکندگی اختراعات زیراکس مستقیما منجر به شکل‌گیری شرکت‌های تری کام (۳Com) و ادوبی سیستمز (Adobe Systems) شد و به طور غیرمستقیم بر روند فعالیت شرکت‌هایی مثل سیسکو، اپل و مایکروسافت نقش داشت. واسط کاربری مکینتاشِ شرکت اپل بیشتر در نتیجه‌ی دیدار استیو جابز از مرکز تحقیقاتی زیراکس و استخدام تعدادی از پرسنل کلیدی آن شرکت بود. انگیزه‌ی تاسیس شرکت سیسکو هم از نیاز این شرکت به تعیین مسیر از چندین پروتکل از طریق اترنت استفورد سرچشمه گرفت.

در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، چشم‌انداز سیلیکون ولی با تغییر تمرکز اقتصاد از نیمه‌هادی‌ها به تولید کامپیوترهای شخصی و سپس نرم‌افزارهای کامپیوتری و کسب‌و‌کارهای اینترنتی دستخوش تغییرات بیشتری شد. رشد اقتصادی در طول دوره‌ی انتقالی ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲ به میزان ضعیف ۰.۷ درصد در سال بود که باعث شد بسیاری از تولیدکنندگان منطقه به دنبال حمایت دولتی در برابر رقبای خارجی باشند. با این حال، دانشجویان استنفورد تقریبا هرساله ۱۰۰ شرکت جدید از جمله شرکت سان‌ مایکروسیستمز (Sun Microsystems) در سال ۱۹۸۲ و یاهو در سال ۱۹۹۴ تاسیس نمودند. کارآفرینان موفق به عنوان سرمایه‌گذاران خطرپذیر برای پیشبرد دانش و ثروت خود به سیلیکون ولی بازگشتند. تراکم فکری در آن منطقه رشد پیدا کرد و جنب‌وجوش کارکنان بیشتر شد و مهارت‌ها ارتقا پیدا کرد. در این میان، ارتباطات شخصی به عنوان بخش مهم کسب‌و‌کار و فعالیت در سیلیکون ولی محسوب می‌شد. در حقیقت، روابط شخصی در عصر اینترنت به همان‌ اندازه‌ی تامین مالی تحقیقات توسط دولت آمریکا در سال‌های اولیه‌ی رشد سیلیکون ولی، از اهمیت بالایی برخوردار بود. یک سرمایه‌گذار خطرپذیر ممکن بود صدها طرح کسب‌و‌کار را بخواند، اما معمولا ارائه‌ی حضوری و شخصیت کارآفرین تعیین‌کننده‌ی تصمیم سرمایه‌گذار برای تامین مالی بود. ارائه‌ی ضعیف، کل برنامه را هرچند که برنامه‌ی بسیار هوشمندانه و دقیقی بود زائل می‌نمود. این یکی از بزرگ‌ترین طنزهای عصر انفجار اقتصادی در دهه‌ی ۱۹۹۰ بود. درحالی که اینترنت ارتباطات جهانی را امکان‌پذیر ساخته بود، بسیاری از تکنولوژی‌هایی که این امر را ممکن ساخته بودند محصول فرهنگ محلی تعامل رو در رو بودند.

انفجار در سیلیکون ولی

از زمان اختراع مدارهای مجتمع یا همان آی سی IC ، سیلیکون ولی و رشد تقریبا با هم هم‌معنی شده‌اند. در سال ۱۹۵۹، تعداد مشاغل مربوط به تکنولوژی‌های پیشرفته به سختی به ۱۸،۰۰۰ می‌رسید. اما در سال ۱۹۷۱ این تعداد به حدودا ۱۱۷،۰۰۰ رسیده است و در سال ۱۹۹۰، ۲۶۸،۰۰۰ شغل را به خود اختصاص داده است. از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹، سیلیکون ولی بیش از ۲۳۰،۰۰۰ شغل اضافه کرد ( افزایش ۲۳ درصدی) و حدود ۴۰ درصد از صادرات کالیفرنیا را به خود اختصاص داد. برای رفع نیاز رو به رشد برای کارکنان بخش تکنولوژی پیشرفته، به خصوص مهندسین، آمریکا شرایط مهاجرت را برای مهاجران تحصیل‌کرده تسهیل نمود و منطقه شاهد هجوم کارکنانی از هند و چین به آنجا شد. براساس سرشماری‌های سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰، جمعیت مهاجر سانتاکلارا بیش از ۲ برابر شده بود و به ۳۵۰،۰۰۰ نفر رسید. در آغاز قرن ۲۱، جمعیت سیلیکون ولی به بیش از ۲ میلیون نفر رسید؛ سن‌خوزه به تنهایی از ۲۰۰،۰۰۰ نفر در سال ۱۹۶۰ به ۹۰۰،۰۰۰ نفر در آغاز قرن ۲۱ رسید و به یکی از بزرگ‌ترین شهرهای شمال کالیفرنیا تبدیل شد. الکترونیک، کامپیوتر و نرم‌افزار کامپیوتری سبب ثروتمند شدن منطقه شد، اما بیشتر این ثروت توسط بنگاه‌های املاک جذب ‌می‌شد. در سال ۲۰۰۰ میانگین قیمت خانه در سانتاکلارا بیش از دو برابر میانگین قیمت خانه در مناطق اصلی کلان‌شهرها بود.

حباب‌های در حال انفجار

سال ۲۰۰۰ سال پایان حباب اینترنت بود، در یک دوره‌ي ۵ ساله ارزش کاغذی سهام عمومی مبادله شده‌ی شرکت‌های اینترنتی خیلی بیشتر از پتانسیل این صنعت بالا رفت. در سال ۲۰۰۵، ارزش شرکت‌های مبادله‌شده‌ی سیلیکون ولی به سختی به یک‌سوم بالاترین ارزش بازاری آنها می‌رسید. تغییرات اقتصادی به این وسعت تاثیر عمیقی برجای گذاشت. در سال ۲۰۰۵، تعداد شغل‌ها در سانتا کلارا خیلی کمتر از سال‌های رشد در سال ۱۹۹۵ بود. میزان تامین مالی سرمایه‌گذاران خطرپذیر، این مایه حیات استارت‌آپ‌های سیلیکون ولی، از ۱۰۵.۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۰ به ۲۰.۹ میلیون دلار در سال ۲۰۰۴ سقوط کرد. حتی خوش‌بینی معروف سیلیکون ولی هم از این محیط پساحبابی در امان نماند. اما ارزش خانه سقوط نکرد و سیلیکون ولی همچنان گران‌قیمت‌ترین منطقه برای زندگی محسوب می‌شد تا اینکه در سال ۲۰۰۸ در نهایت حباب خانه هم هم‌چون کل اقتصاد ترکید. میانگین قیمت خانه در سیلیکون ولی بیش از ۳۰ درصد کاهش یافت و برخی از مناطق حتی کاهش ۵۰ درصدی را تجربه کردند.

اگرچه سیلیکون ولی از پیامدهای رکود اقتصادی در امان نماند، اما هیچگاه به زانو در نیامد. پس از رکود بزرگ سال‌های ۲۰۰۸-۲۰۰۹ که نرخ بیکاری سیلیکون ولی به ۱۰ درصد و حتی بیشتر رسیده بود، تازه‌واردهایی مثل لینکد‌این (Linkedin) و فیسبوک (Facebook) این امید را ایجاد کردند که رسانه‌های اجتماعی ممکن است موج جدید بعدی برای پیشبرد حرکت سیلیکون ولی باشند. حتی در دوران کاهش سرمایه‌گذاری، شرکت‌های مستقر در سیلیکون ولی ۴۰ درصد از منابع مالی سرمایه‌گذاران خطرپذیر در کل آمریکا را به خود جذب نمودند.

چنین آمارهایی مهم هستند، اما نمی‌توانند فلسفه‌ی وجودی سیلیکون ولی یا تاریخی که باعث شد این منطقه بر سر زبان‌ها بیافتد را قبضه کنند. بسیاری از ساکنان کنونی، این ناحیه را به شکل یک محصول خام و یک نظام سرمایه‌داری برهنه می‌بینند، محلی که کارکنان روستایی آن فست‌فود می‌خورند، سرمایه‌گذاران خطرپذیر آن خودروهای لوکس می‌رانند و روی تراشه‌های کامپیوتری خاصی تخصص دارند و مردان و زنان خوش‌قیافه و جوان می‌توانند ایده‌های خود را به میدان بیاورند، حمایت مالی شوند و منتظر اولین پیشنهاد سهام برای شرکت‌شان باشند تا از یک شخص معمولی سخت‌کوش به یک میلیونر سخت‌کوش تبدیل شوند. بعد از ترکیدن حباب اینترنت، مطمئنا ساکنین منطقه متوجه شدند که انتظار رشد دائم و افسارگسیخته نه تنها احمقانه بلکه خطرناک است. فراموشی تاریخی بخش مهم فرهنگ این منطقه است اما حتی تاکید بر چیزهای خیلی جدید هم نمی‌تواند این حقیقت را که قدرت اقتصادی منطقه، محصول گذشته‌ی آن علاوه بر زمان حال آن و قراردادهای نظامی علاوه بر سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر است به باد فراموشی بسپارد. سیلیکون ولی یک منطقه‌ی بالغ از نظر اقتصادی است که دوران کودکی و بلوغ خود را مدیون دلارهای مالیاتی آمریکا است.

اما …

راز موفقیت سیلیکون ولی در چیست ؟

راز موفقیت سیلیکون ولی در اکوسیستم و شکل گیری آن نهفته است . اکوسیستم مبتنی بر چندین مؤلفه است . قطعا یکی از این مؤلفه ها ، وجود دانشگاه استنفورد می­باشد. این دانشگاه با فراهم کردن آزمایشگاه‏های پژوهشی و داشتن هیأت علمی و دانشجویان بااستعداد زمینه را برای خلاقیت و نوآوری بوجود آورده اند.

یکی دیگر از رازهای موفقیت سیلیکون ولی ، زیرساخت های مناسب آن است . قطعا زیرساخت مهمترین بخش برای ارائه و آغاز به کار است . در این منطقه وجود دفاتر حقوقی ، سیستم های پشتیبانی و همچنین سرمایه گذاران خطر پذیر شرایط را برای مهاجرت ایده های خلاق و نوآور به این منطقه را افزایش میدهد. همچنین همکاری و شفافیت و تعامل حرفه‏ای که یکی از اصول بنیادین سیلیکون ولی هست در موفقیت این منطقه نقش بسزایی دارد.

از دیگر زارهای موفقیت سیلیکون ولی میتوان به موارد زیر اشاره کرد :

  • محیط سامان‏یافته
  • وجود مهندسان با استعداد و فرهیخته
  • محیط کارآفرینی جذاب با فرهنگ خطرپذیری بالا
  • همکاری و رقابت شرکت ها در این منطقه
  • ایجاد منظم شغل بواسطه تأسیس شرکت های جدید
امیدوارم از خواندن این مقاله لذت برده باشید . به امید روزی که کشور عزیزمان نیز در فناوری های پیشرفته رشد چشمگیری داشته باشد و بتواند همانند این منطقه را برای افراد علاقه مند و همچنین اساتید و دانشجویان با استعداد فراهم کند. برای نوشتن و بازنویسی این مقاله از منابع زیر استفاده شده است که بر خود واجب میدانیم از آنها تشکر کنیم . امیدواریم با ارائه نظر و پیشنهادات خود ، ما را در جهت بهبود خدمات رسانی و تهیه مقالات بهتر یاری نمایید.
منابع :
مجله چطور
رسانه زومیت
مرکز اطلاعات بترجم
100%
  • کاربردی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.